Stress formatting studenten vertellen

Fanny R., Student 4e jaar

"Toen ik aan mijn eerste jaar (toen nog) kinesiologie begon, had ik in feite geen enkel idee wat me allemaal te wachten stond. Zonder enige voorkennis ben ik aan de opleiding begonnen. Een hele nieuwe wereld ging voor me open en ik had al onmiddellijk door dat ik hier nooit meer zonder zou kunnen.

Mijn grootste drijfveer om steeds verder te willen doen met de opleiding was vooral mijn persoonlijke groei. Door dans, Lu Jong en persoonlijke begeleiding zijn hele grote en minder grote thema’s van mijn leven duidelijk geworden en ben ik ermee aan de slag gegaan. Voor mezelf vond ik het een heel groot voordeel in deze processen dat ik niet alleen was en altijd steun vond bij mijn klasgenoten. Een heel divers publiek die voor 4 jaar samen op stap gaat, is een ongelooflijke mooie levenservaring en zou ik aan iedereen willen aanbevelen. De veiligheid, de samenhorigheid, de steun, de plezierige en minder leuke momenten kunnen gedeeld worden. Daarbovenop heb ik een hele mooie, zachte, energetische techniek geleerd om mensen te helpen.

Het is niet altijd even gemakkelijk en ik had dikwijls weerstand voor bepaalde cursussen of thema’s, maar na 4 jaar weet ik gewoon dat het de moeite waard is omdat ik een groot deel van mezelf ontdekt heb en blijf ontdekken."

Katrien V., Student 4e jaar

"Mijn opleiding Stress Formatting … een reis !

Mei 2007… Ik voelde me verloren na een zoveelste discussie op het werk, ik was humeurig, onvriendelijk, onverdraagzaam en vooral ontevreden over van alles-en-nog-wat. Ik wist heel goed wat ik niet wou, en dat was heel veel! Maar wat wou ik dan wel? Daarop kon ik niet antwoorden. Ik voelde me zo slecht dat ik op aanraden van mijn man begeleiding heb gezocht om me te heroriënteren. En een tijdje later wist ik wat ik wou: ‘Ik wil werken met mensen van hart tot hart’. Ik weet nog steeds niet waar de woorden vandaan kwamen die ik toen sprak, want spiritualiteit en persoonlijke groei waren mij totaal onbekend en had ik het gekend, ik had er zeker mee gelachen! Maar ik voelde toen wel heel duidelijk dat ik iets moest zoeken dat daaraan beantwoordde.

Ik ondernam een zwerftocht op het internet, en kwam terecht bij Souldance. De opleiding sprak me erg aan omdat ik kon werken aan mezelf en tegelijkertijd ook een beroep zou leren. 2  vliegen in één klap dacht ik! Met het starten van de opleiding startte ook mijn persoonlijk proces, alhoewel ik mij daar een hele tijd niet van bewust was. In Souldance kreeg ik de kans om in een veilige omgeving ‘stoom van de ketel te laten’, want dat was het. Zoveel opgekropte gevoelens die opeens mochten geuit worden, zonder daarvoor te worden veroordeeld. Kwaadheid die in mijn lichaam zat als een opgesloten vuurbal en veel verdriet dat  niet mocht stromen. Ik mocht deze gevoelens toelaten, naar buiten brengen op mijn manier. Op de wekelijkse lesdag met Annemie oefenden we op elkaar, en brachten we door onze vele oefensessies stilletjes weer stroming in ons lichaam. Elke sessie opende weer een gesloten deurtje waardoor een stroompje ergens in je lijf niet meer verstopt was, waardoor wéér wat celletjes ‘schoongewassen’ waren!

De danssessies met Nele, waartegen ik in het begin héél véél weerstand had, zijn ook  heel belangrijk geweest voor mij. En dat zijn ze nog steeds. Ik sta er nog altijd van versteld wat beweging en adem kan teweeg brengen en hoe makkelijk we onszelf vastzetten. De 5 ritmes  helpen me elke keer opnieuw om te kunnen omgaan met mijn gevoelens. Wat dóór het lichaam gaat, dat kan je loslaten; wat je echt beleeft met je lichaam kan je niet meer verlammen of vastzetten. Ik mocht kwaad zijn, en dat was zo verlichtend. Ik kon verdrietig zijn, en dat deed zo’n deugd. Ik heb zielenpijn ontmoet en warme tranen stroomden over mijn wangen, en het was zo bevrijdend. Dansen en vrij bewegen maakt spanningen vrij in mijn lijf, het laat me léven en brengt diepe verbinding. Het telkens opnieuw doorleven van de 5 ritmes maakte me terug speels en vrolijk als een kind! En dat is een geschenk te mooi voor woorden!

Ik ben er mij van bewust geworden dat we hier allen op aarde zijn om te groeien als mens en om, elk op onze eigen  manier, ons steentje bij te dragen aan een wereld van liefde en verbondenheid, te beginnen in je eigen omgeving. Ik heb geleerd dat anderen onze spiegel zijn.  Als een ander ons kwaad maakt, dan toont hij/zij iets van onszelf. Het is aan ons om er iets uit leren, uit alles wat we meemaken. Soms komen we in een ‘wespennest’ terecht, en ook dat heeft z’n redenen… Als we er iets uit leren, dan zijn we gegroeid als mens, en was dit ‘wespennest’ heel zinvol en leerrijk!

4 jaar geleden ben ik begonnen aan een reis, waarvan ik geen idee had waarheen deze reis mij zou leiden. Ik weet het nu nog steeds niet waarheen ik ga, maar ik heb al héél wat mooie plekken bezocht en veel mensen ontmoet die net als ik op pad zijn! Mijn reis zal niet meer eindigen, het is een pad van bewustwording op m’n eigen tempo, en het is heerlijk! Mijn relaties zijn mooier geworden, mijn hart is zachter geworden en ik hou terug van het leven!

Het is mijn droom om nu ook anderen te mogen begeleiden op hun pad van bewustwording."